10 прыказаньняў скамароха
1. Хочаш, каб не паверылі – пішы праўду.
2. Хочаш, каб паверылі – выдумляй, што хочаш, і пішы.
3. Перадзірай любыя ўпадабаныя песьні.
4. Не кранай мікрафона, пакуль не адчуеш, што безь яго, як без вады.
5. Вучы ляляк казаць больш блытана, чым ты думаеш сам.
6. Фатаграфуй – можа выпадкова здымеш Бога.
7. Фільмуй – гэта, прынамсі, забаўна.
8. Фліртуй – каму трэба, той пасьмяецца.
9. Скачы – бальшыня і так пэўная, што ты даты.
10. Не бяры да сэрца, бо ўсім гэта да сракі.

Бываюць дні, калі нават Winamp цябе не разумее.

За дзесяць хвілін да бойкі.

Так, гэта selfshot. Так, я ў кухвайцы, а на галаве маёй шапка "Спорт".

( +2 )

На першым здымку мой бацька падчас службы ў савецкім войску пад Волагдай (1973-1975 гг.). На другім - я ўласнай пэрсонай у час перадыху ад службы ва ўнутраных войсках Беларусі (2000 г.). Мне вельмі карцела тады зрабіць рэмэйк паводле бацькінай армейскай фатаграфіі. І я яго зрабіў. Атрымліваецца, што гэта было зроблена за восем гадоў да канцэптульнага праекту "Бацькі і дзеці: Generation gap адмяняецца?" мультымэдыйнага часопісу "34".

Прыблізна гэтак я і выглядаў 2 студзеня 2009 г.

Я і мама. Кілім, мяркую, вам таксама спадабаецца.

Канец 1977 г. Вёска Рэчкі.

Нечакана ў другой беларускай Вікіпэдыі (той, што трымаецца афіцыйнага правапісу) зьявіўся артыкул пра Вашага пакорлівага а найніжэйшага служку. Як высьветлілася, з гэтым расстараўся maksim_l і зрабіў гэта 24 красавіка, то бок на мой дзень народзінаў. Вялікі дзякуй за сюрпрыз!

Сёньня ад дзяўчыны пачуў наступнае: "Каждый раз, когда я слышу J:МОРС, то вспоминаю вас, Сергей Александрович". Што адкуль бярэцца?