Усё-ткі пераклаў я песню «Pussy» з новага альбому гурта Rammstein «Liebe ist für alle da». Першыя разы я слухаў яе са шкадаваннем, бо тэкст быў не суцэльна нямецкамоўным. Шмат у ім ангельшчыны. На халеру гэта немчыкам спатрэбілася, мне невядома. Магчыма сцябаліся. Вось і я вырашыў пасцябацца, перакладаючы нямецка-ангельскую мешаніну на беларускую мову з пэўнай доляй дылектызмаў і трасянкі. Здаецца, што агульны сэнс захаваць удалося, хаця ёсць і некаторыя вольнасці. Rammstein'аўская рытміка максімальна захаваная.

Пёздка
То менш, то больш,
А памер істотны ўсё ж.
Даўгі, малы.
Ён трохі большым быць мог бы.
Мэрс – той, што Бэнц – і аўтабан,
І за мяжу адзін, как парэнь.
Ехаць, ехаць з асалодай
І не кахаць – шукаць прыгодаў.

Яшчэ крышачку. Яшчэ, сучачка.

( працяг тэксту )

Уладзімр Пугач
Ваўкі

Горад наш...
Маўклівы сіверны пляж нас стрэў пры браме
Сівер не сцяміў - мы шэрымі сталі ваўкамі
Апалі вачыма без краю і дна
Кінь святло на праспекты, гуляючы з ветрам
Халодным спектрам

Болем сардэчным да неба
Інакш бессэнсоўна
Інакш без патрэбы
Хацелі завіснуць
І проста застацца
Ў глыбіні-глыбіні танца

Горад наш...
Апошні паверх - ты заўваж - недзе там пад нагамі
Вітанне шлі маме. Мы выбралі самі падман
Гырчалі і рвалі сябе мы, не чуючы ран
Выпрабоўвалі моцнасць, трываласць, істотнасць
Засведчылі жорсткасць
Вось жа

Болем сардэчным да неба
Інакш бессэнсоўна
Інакш без патрэбы
Хацелі завіснуць
І проста застацца
Ў глыбіні-глыбіні танца

Болем сардэчным да неба
Інакш бессэнсоўна
Інакш без патрэбы
Так хочацца здацца
І проста завіснуць
Ў глыбіні-глыбіні танца

2009 (?) г.

У 2009 г. пераклаў з расійскай Сяргей Балахонаў паводле буклету да альбому J:МОРС «Аквамарин»

Вось і апошняя песня праекту «Тузін. Перазагрузка». Гурт Naka, які грае ў стылі рускага року, пераспяваў па-беларуску сваю песню «Беги». Пераклад, недзе з месяц таму, у рэжыме хуткай дапамогі зрабіў я. Арыгінал мяне ўразіў. Таму без увагі на цяжкасці перакладу, супраціў тэксту і іншыя клопаты я здолеў абеларусіць тэкст за два з паловаю дні. Пераклад быў даволі цёпла ўспрыняты салісткай Анастасіяй Шпакоўскай і іншымі ўдзельнікамі гурта, хаця з ранейшым перакладчыкам паразумення так і не было знойдзена.

Беларуская версія адрозніваецца пэўнай непрычаснасцю. Анастасія з гэтай нагоды сказала: «...мне падалося, што мова тут загучала жорстка і прынцыпова, у адрозненне ад расійскай». Слухачам, якія паспелі пазнаёміцца з рускамоўным арыгіналам, будзе даволі цяжка пераключаць у главе тумблер, каб адразу ж станоўча ўспрыняць песню ў перакладзе. Але праслухаўшы яе некалькі разоў, гэта ўсё-ткі ўдасца зрабіць.

Зрэшты, многа людзей будзе слухаць песню «Бяжы» упершыню і менавіта па-беларуску. Зычу адно добрых уражанняў.

Сцягнуць mp3 (3,10 Мб): Naka – Бяжы (музыка гурта, словы – Наста Шпакоўская, беларускі тэкст – Сяргей Балахонаў)

Фота: naka.by

Даўно я ня браўся за Rammstein.

Rammstein
Сэрца жар
Ну ж, дзеткі, слухаем сюды,
Я змрочны голас пад падушкай,
Зьдзіўлю вас пэўна сапраўды
З маіх грудзей падраных штучкай.

Во з гэтым сэрцам здольны я
Замкнуць нараз чужыя вочы.
Ліецца песенька мая.
Палае ўсьцяж нябёс абшар –
сэрца жар!

І пачынаюць па начах
Пачвары, здані, ведзьмы сноўдаць,
З падмосьця лезе гэты жах,
Каб зазірнуць урэшце вам пад коўдры.

Ну ж, дзеткі, слухаем сюды,
Я змрочны голас пад падушкай,
Зьдзіўлю вас пэўна сапраўды:
Палае ўсьцяж нябёс абшар –
сэрца жар!

Яны прыходзяць па начах
Скрадаюць вашы чыстыя сьлязінкі,
Узыйдзе поўня, і ў працяг
Растопяць імі ў маіх венах льдзінкі.

Ну ж, дзеткі, слухаем сюды,
Я змрочны голас пад падушкай,
Пяю да раньня я заўжды.
Палае ўсьцяж нябёс абшар –
сэрца жар!

[2001?]

Пераклаў у 2009 г. зь нямецкай Сяргей Балахонаў паводле Rammstein. Mein Herz brennt

Барыс Штэрн, Уладзімір Пугач
Прынцэса
Нясцерпнай пакутай сканчаюцца ролі,
Карміцца з рукі, памнажацца ў няволі.
Кінеш сябе зноў камусьці на потым.
Часопісны глянец зжарэ твае фота.
Боль ад кахання ўсвядомім павольна.
Цёплая, мокрая, ёлкая соль.

Пацалуй крадком мяне ж ты,
аблавухая прынцэса.
Зноў, краса, сумуеш нешта
На мяжы чарговых стрэсаў.
У вакне твой цень дрыготкі.
Ты на крыжыкі зважаеш.
За вакном блуканні коткі –
Той, якой ты не чакаеш.
Ты не чакаеш яе.

Скончыўся баль – пазмяняліся ролі.
Апошні рамантык спачыў на танцполе.
Коміксаў зман – пад забралам пустэча.
Ды зменіш наўрад ці заведзеных рэчаў.
Цяжар кахання адчуць неадольны.
Спаткацца – ніяк. Знаёміцца – вольна.

Пацалуй крадком мяне ж ты,
аблавухая прынцэса.
Зноў, краса, сумуеш нешта
На мяжы чарговых стрэсаў.
У вакне твой цень дрыготкі.
Ты на крыжыкі зважаеш.
За вакном блуканні коткі –
Той, якой ты не чакаеш.
Ты не чакаеш яе.

2005?-2006 гг.

Пераклаў Сяргей Балахонаў паводле аўдыёзапісаў J:МОРС "Принцесса" і "Принцесса 2006" з асабістай фанатэкі (2005-2009 гг.).

Мілая Вольга!
Ты, як заўсёды зазірнеш на гэтую старонку і моўчкі сыйдзеш. Так ужо ж склалася гістарычна. Але спадзяюся, што Табе будзе прыемна ўбачыць маё чарговае віншаваньне з Тваім Днём Народзінаў. Я віншую Цябе зь ім і зычу ўсяго самага-самага лепшага, як бы банальна гэта ні гучала. Адзінае, чаго ня стану зычыць, дык гэта каханьня, бо яго ў цябе і так заўсёды будзе вельмі-вельмі многа. Таму не крыўдуй і прымі бонусам мой пераклад песьні J:МОРС "Ледаколы". Помню. Цалую. Люблю.

Ледаколы
Ведаю – гарым, ды перад намі сотні кіламетраў
Мы з табой на дне – марскімі зоркамі ў падводных нетрах
Без паветра
Лёгка змарнець
Бераг асвяці агнём і кліч – мне трэба чуць твой голас
Вецер зноў не спадарожны – я прыйду, але праз полюс
Без паветра
Цяжка ляцець

Ў вырай ледаколамі, разбіваючыся ўшчэнт
Цішу разрываючы, злеглі пад пясчаны плед
Не хлусі сабе сама заставайся на плыву
Ты маўчыш, ды не змаўчаць вуснаў дрогкіх хараству

Абсалютны ноль, адлюстраванне ў незнаёмых тварах
Ападае соль, тваіх вачэй ёй не адолець чараў
Ёй не марыць
Нам летуцець
Толькі не маўчы, сэрцабіцця папросту не стае мне
Можа мы згарым без шкадаванняў і нуды ўзаемнай
Будзем марыць
Будзем ляцець

Ў вырай ледаколамі, разбіваючыся ўшчэнт
Цішу разрываючы, злеглі пад пясчаны плед
Не хлусі сабе сама заставайся на плыву
Ты маўчыш, ды не змаўчаць вуснаў дрогкіх хараству

Пераклад зроблены паводле тэкста з буклета да дыску J:МОРС "Ледоколы. Live" (2007 г.)

Віншую цябе, дарагая Аксана (euga) з Днём Народзінаў!

Спэцыяльна для цябе я пераклаў на беларускую песьню J:МОРС "Ватэрлоо" і зрабіў гэта без сваіх любімых мяккіх знакаў ды іншай тарашкевіччыны. Адным словам, дару ;)

Ватэрлоо
Як бы ні бачылі, як бы ні мроілі
Хочацца зноў: мох камянёў, бастыёнаў агні
Колькі ў астачы і колькі плаціць яшчэ
За нелюбоў... Помні мяне пацьмянелы графіт

Быць між набыткаў і страт кантынентамі
І цалаваць, сцішыўшы жарсць, толькі ў шчокі і ў лоб
Кроіць гісторыю судакрананнямі
Не разбіраць, што змарнаваў і каму горш было

Час, як вада, час, нібы шкло
Вымкнуць святло, здаць Ватэрлоо
Час, як вада, час, нібы шкло
Вымкнуць святло, здаць Ватэрлоо

Гучнымі, белымі, беглымі фразамі
Цьмяны пад’езд. Слухай азон: немагчыма заснуць
Не наракаць, перадумаць і кінуцца ў позні экспрэс
Дзе за вакном ціха падае ртуць

Час, як вада, час, нібы шкло
Вымкнуць святло, здаць Ватэрлоо
Час, як вада, час, нібы шкло
Вымкнуць святло, здаць Ватэрлоо

Пераклад паводле тэксту на буклеце да альбома "Аквамарин" (2009 г.)

Перастварыў у беларускую пашыраную вэрсію знакамітай "Священной войны". Толькі не пытайце, на халеру мне гэта патрэбна. Лепш адразу запіце вадой.

Сьвятарная вайна
Паўстань, краіна волатаў,
На люты бой ставай
Супроць цямрэчных поглядаў,
Супроць варожых зграй.

( працяг вайны )

На хвалі ўсеагульнай гістэрыі што да песьні "Белый кролик" Юрыя Дземідовіча я вырашыў паддацца спакусе і зрабіць беларускую інтэрпрэтацыю гэтага гіта. Дзіўна, што ні адна з падрыўных радыёстанцый яшчэ не абвесьціла конкурс на лепшы беларускі пераклад ;) Я пастараўся прыўнесьці ў тэкст нацыянальны калярыт (блакітныя піхты былі заменены на белыя, якія растуць у Белавежскай пушчы) і пэўны пазытыў (чароўны трусік у перакладзе не малюе нолік). Адным словам, вось ён пераклад:

Чароўны трусік
Этыс! Атыс! Аніматыс!
Этыс! Атыс! Аматыс! (2 р.)

Недзе там у пушчы глухой
Пасярод белых піхт, у суквецьці дзівос
Проста жыве, проста песьні пяе.
Хто б вы падумалі?..
Хто б вы падумалі?..
ЧАРОЎНЫ ТРУСІК!
ЧАРОЎНЫ ТРУСІК!

( рэшта+відэа+mp3 )

Казка
Колісь быў я маладзейшы,
Адно дзяўчо я ўпадабаў.
Мы плылі ў сьвятле каханьня.
Дзе той час? Куды прапаў?

Пакахаў пэўна казку я,
Боль нашу ў сабе.
Мне ўсё адно, можа я вар’ят,
Злых закляцьцяў зьбег.

Што ні дзень мы ў бой сягалі,
Што ні ноч кахалі зноў.
Мне яна была журбою,
Але ўзьняла мяне да зор агнёў.

Што зрабіў, не разумею.
Раптоўна шлях нас разлучыў.
Я цяпер яе шукаю,
Калі знайду, сябе нам не змагчы.

Пакахаў пэўна казку я,
Боль нашу ў сабе.
Мне ўсё адно, можа я вар’ят,
Злых закляцьцяў зьбег.

Яна – казка ўсё ж,
Так...
Боль нашу ў сабе.
Мне ўсё адно, можа я вар’ят,
Злых закляцьцяў зьбег.

Пераклаў тэкст песьні "№1" з новага альбому J:МОРС "Аквамарин".

№1
Чуеш, я не маню
Нумар першы не дае агню
Проста ў вочы імкне, ярка сьвеціць
Руны ў тваёй галаве
Будзеш моўчкі пасьміхацца мне
Абяцаць, што і ў нас будуць дзеці

Помніш маглі
Занікаць і ляцець
Скрозь сонца напрасткі
Не пытаць
А ці вернемся назад
Назаўжды разам быць
Чароўна. Навальніцу абняць
Захлынуцца ў промнях

Чуеш, сонца ў вадзе
Нумар першы з плачам прэч ідзе
Будзем проста тупіць да дасьвецьця
Дахі ў халодным агні
Усьміхаючыся, бачыш сны
І, магчыма, у нас будуць дзеці

Помніш маглі
Занікаць і ляцець
Скрозь сонца напрасткі
Не пытаць
А ці вернемся назад
Назаўжды разам быць
Чароўна. Навальніцу абняць
Захлынуцца ў промнях

Роберт Раждзественскі
ІМГНЕНЬНІ

З пагардаю сэкунды не ўспрымай.
Час прыйдзе – скончыш з прымхамі сумнеўнымі.
Ля скроняў посьвіст куляў параўнай
зь нястрымнымі, імклівымі імгненьнямі.

Імгненьні абяртаюцца ў гады,
імгненьні абяртаюцца стагодзьдзямі,
ажно я ўсьведамляю незаўжды,
што ў кожнага імгненьня ёсьць адрозьненьні.

У кожнага імгненьня ўласны сэнс,
уласныя званы, свае адметнасьці.
Імгненьні – цяжар тых, хто спляміў чэсьць.
Хтось абняславіцца, хтось абясьсьмерціцца.

З імгненьняў драбязы сатканы дождж.
Звычайная вада зь нябёс струменіцца.
Здараецца шмат год чакаць, нябож,
пакуль з сваім імгненьнем перастрэнешся.

Вялікім яно будзе, як глыток,
глыток вады, падчас сьпякоты летняе.
А зрэшты, штоімгненьне і штокрок
трымайся абавязку свайго ўпэўнена.

З пагардаю сэкунды не ўспрымай.
Час прыйдзе – скончыш з прымхамі сумнеўнымі.
Ля скроняў посьвіст куляў параўнай
зь нястрымнымі, імклівымі імгненьнямі.

Спадабалася песьня Зямфіры "Я полюбила Вас". Вырашыў перастварыць яе на беларускую. Зрабіў гэта, як падаецца, па-хуліганску.

( Аматарам арыгінальных тэкстаў Зямфіры чытаць ня раіцца )

Сярод беларускай моладзі, якая слухае альтэрнатыўную музыку, папулярнасьцю карыстаецца гурт Слот з Расеі. Прапаную пераклад-інтэрпрэтацыю адной з самых гітовых песьняў гэтай каманды "2 войны".

Дзьве вайны
Вышэй ад галавы на гмах ускочыць,
Напэўна ты жывы, на ўскрайку ночы сьмех.

Сьвет нас сьцяў абцугамі, змоўчылі самі,
Гналі агнямі сорак пяць
хвілін ныла цела, шмат хацела,
ды не пасьпела табе сказаць.

Дзьве розных вайны ў галаве,
Дзьве розных вясны, адна зіма,
Дзьве звонкіх струны ў рукаве,
Вяртаньне да дна - ў вязьмо зь вязьма.

Бярэцца на цяпло, спадзеў мізэрны -
нас сьнегам замяло падзей ваенных бур.

Трос ірваўся напяты, мы гарматы,
Там на дзясятым толькі пяць
Сэкундаў адвагі, процівагі...
Бачу, зноў мушу цябе аддаць.

Дзьве розных вайны ў галаве,
Дзьве розных вясны, адна зіма,
Дзьве звонкіх струны ў рукаве,
Вар'яцтва да дна - ў вязьмо зь вязьма.

З альбому 2006 г. Пераклад 2008 г.

Нешта emo-тэма папёрла. Можа памятаеце, увосень 2007 г. я вывесіў ў сваім блогу пераклад песьні Tokio Hotel "Rette mich":

Дай ратунку мне!
У грудзях агонь і сьнег.
Уратуй мяне!
Зьнямога праміне.
Дай ратунку мне...
Уратуй...
Уратуй...

І вось амаль праз год на форуме расейскага (Россия чемпион!) фан-сайта Tokio Hotel зьявілася галінка пад назвай "Токи на белорусском языке!!!" Гэта шэдэўр! Спачатку хацеў толькі выбраныя цытаты падаць тут, але потым вырашыў зьмясьціць практычна ўсё. Асабліва "гражданка Белоруссии" пальнула.

( для лиц знающих белорусский язык!!!! )

Мабыць, трэба перакласьці яшчэ якую-небудзь песьню Tokio Hotel зь вялікім наборам адметных беларускіх словаў і балтызмаў :)

Пераклаў песьню гурту Neuro Dubel "Резиновый дом". Пераклад надзвычай вольны, але сьпяваць, здаецца, можна.

Гумовыя харомы
Пад'ём ды на працу ў рыгу зьбірацца.
Кастрыцой прапах крыж на плячах.
Воіны ў пранцах выгрызаюць шанцы.
Гадуй сабак, мой харчасмак.
Бліскучыя дзіркі, левыя прыдзіркі.
Чацьверты статут, ні ў запой, ні ў блуд.
Трупныя біркі, сем лыжак заціркі.
І вось жа я тут, завэдзганы вярблюд.

( Read more... )

НА БЕЛАЙ КАПЕ СТУДЗЕНЬСКІХ СЬНЯГОЎ

Пераклад прысьвячаецца Тацяне

Вось і яно — шмат чаканае лета гульлівае,
Час зьнічаваньняў, агняцьветаў жарлівае.
Мабыць ад казачных асалодаў сьпякот ліхіх
Мрояцца студзеня непагоды, ды цёпла ў іх.

На белай-белай капе студзеньскіх сьнягоў
Каханай дзеўчыны імя я напісаў...
Не праганяй мяне, мароз,
Хачу пабыць хоць трохі зноў
На белай-белай капе студзеньскіх сьнягоў.
( Read more... )

Кеп
Побач ты была,
я вочы хаваў.
Ад чар анёльскіх
нема крычаў.
Лунаеш пярынкай
у сусьвеце красы.
А я недарэчнасьць.
Пязьдзец, недарэчнасьць

Я проста кеп, вычварэнец.
Якой трасцы раблю тут?!
Лішні даўно тут.

( Read more... )

Эманюэль
Любасьці матыў – сэрцабіцьцё Эманюэль.
Між душой і целам бой.
Любасьці матыў – трапеча плоць Эманюэль.
Насьцярога быць адной.

А ты ж яшчэ
зусім дзіця,
многіх уцех
ня зьведала.
У дваццаць год
не да разваг,
бо асалод
адкрыты шлях.

Любасьці матыў – сэрцабіцьцё Эманюэль.
Між душой і целам бой.
Любасьці матыў – трапеча плоць Эманюэль.
Насьцярога быць адной.

Сэрцайка жарсьць –
сэнс тваіх мар.
Не ўтаймаваць
плоці пажар.
Жаданы сон,
шчасны палон,
райскі спачын
ты для мужчын.

Цудная бель,
Эманюэль.
Сэрцабіцьцё.
Сьлёз праліцьцё.
Шчасьце знайсьці
цяжка, але
будзе ў жыцьці
лепш надалей.

Любасьці матыў – сэрцабіцьцё Эманюэль.
Між душой і целам бой.
Любасьці матыў – трапеча плоць Эманюэль.
Насьцярога быць адной.

[1974?]

Пераклаў Сяргей Балахонаў у красавіку 2008 г. Арыгінальны тэкст: "Emmanuelle"

Уладзімір Пугач

СУПЭРМАРЫЁ

Wi-Fi. Трываем. Халодная піца.
На трамваі нон-стопам, з дарогі б ня зьбіцца.
За вокнамі сэрцаў мільён разарве на шматкі
сон зарніцаў.
А цмокі на правадох
спапяляюць сыгнал ад мяне да цябе.
Пункт вяртаньня. Ты тут застаешся безь сьведкаў зусім
з залюстроўем маім.

Я Супэрмарыё, я Супэрмарыё.
Я зноў на ягадках пальцаў тваіх
і аб большым ня мару я.
Я Супэрмарыё, я Супэрмарыё.
Паміж каленяў ляжалі дрыжалі далонькі.

Вайна фарматаў, агонь навальніцы.
Згінуць дзеля цябе.
Для цябе адрадзіцца.
Наўрад ці згадаеш мяне,
перагорнеш, і ўсё заіскрыцца.
Бяз воплескаў зноў
гэты монаспэктакль.
Я ня вып’ю цябе.
Я ня лягу пад скальпэль.
І ты ў паўзабытым заблытаным сьне
не ўпільнуеш мяне.

Я Супэрмарыё, я Супэрмарыё.
Я зноў на ягадках пальцаў тваіх
і аб большым ня мару я.
Я Супэрмарыё, я Супэрмарыё.
Паміж каленяў ляжалі дрыжалі далонькі ласкавыя.

2005-2006 гг.

Пераклаў Сяргей Балахонаў у красавіку 2008 г. Арыгінальны тэкст: "Супермарио".