Голая праўда мужыцкая


Ну, вось і выйшаў “Канец словаў” – каляндар з выявамі сучасных беларускіх літаратараў ( ... )

Антаніна Адамаўна Рыбалка зь вёскі Муляраўка радуе чытача сваімі беларускімі вершамі на беларускай і расейскай мовах.

Віагра
Маруся, можа ты параду
Якую добрую дасі?
Дзе мне знайсці для мужа раду,
Каго спытаць, куды пайсці?

Ляжыць нібы тое палена
І свішча ў нос на ўсе лады.
Узяўся хоць бы за калена
І то б лягчэй было тады.

Сяброўка, вылячым “калеку”,
Тут невялікі жах такі.
Ты толькі сходзіш у аптэку
Віагру там яму купі.

Давай па норме тыя лекі,
Не будзе спаць муж у начы.
Глядзі вось толькі для бяспекі
Таблетак не перабаршчы.

Здаецца, муж зусім не слабы,
Бадай не надарве свой пуп.
І жменю цэлую віагры
Я боўтнула цішком у суп.

Гатуй і мый — і ўсё задарма,
Настаў, галубчык, гэты час.
Усе жыццё прапала марна,
Цяпер разлічышся за раз.

Мікола вечар быў са мною
І ноч усю мяне кахаў.
Хацела я і раніцою,
А ён, зараза, дуба даў.

Цяпер жыву адна, малюся
Напэўна, век яго такі.
Жанкі! А мо перавяліся
На гэтым свеце мужыкі?!

Каралева расейскага r’n’b (беларуская ўцякачка) Б'янка робіць накіды сваёй будучай мастацкай кнігі з аўтабіяграфічнымі эпізодамі:

– Скорее всего, главной героиней станет девушка-певица. Во всяком случаем, тогда мне гораздо легче будет описать ее жизнь. Ведь про шоу-бизнес я много всего знаю! - говорит умудренная 10-летним музыкальным опытом Яна, которой в этом году исполнилось 23.

Алімп тутэйшай расейскамоўнай літаратуры затрэсься. Наталья Батракова заклапочана сноўдае між площадью согласия і территорией души. Ніка Ракіціна нэрвова паліць зь вершнікамі ганітвы. Андрэй Жвалеўскі вядзе таемныя перамовы з Поры Гатэрам... Хто там яшчэ што робіць? Агу, небожители! Да вас ідзе Б'янка. Рыхтуйцеся, бо будуць танцы!

Мне далікатна прапануюць заткнуцца:

балахонаў, вы пізьдзец самазакаханы. задралі ўжо, чэс слова. нармальныя мужыкі спакойна пагадзіліся альбо адмовіліся, кожны па сваіх прычынах. а вы ўсё ходзіце і трындзіце, і трындзіце. колькі можна?

Рыхтуйце срэбныя кулі, тады можа і заткнуся :)

А наконт нармальнасьці добра сказаў Валодзя Пугач з J:МОРС:

Меньше всего я хочу быть нормальным мужчиной! Эти усредненные понятия меня пугают.

Зь ім цяжка не пагадзіцца.

А зараз - увага конкурс! Улетку 2005 г. я залечваў зубы. Дакторка, што збыткавалася зь мяне, замест таго, каб даць сурвэтку падцерці сьліні, заявіла, што ў нармальнага мужчыны сурвэтка павінна быць заўжды з сабой. Пытаньне: якое прозьвішча мела гэтая стаматалягіня? Пераможац атрымае кнігу "Імя грушы", альманах "Калосьсе" з маёй аповесьцю "Сьнег капітана Мантгомэры", дыск з рознымі аўдыёзапісамі, зьвязанымі з маёй творчасьцю і арыгіналам майго відэазавроту з нагоды эратычна-літаратурнага календра. Адказ ляжыць на паверхні. Залічаны будзе максімальна блізкі да праўды варыянт.

Геніяльны камэнт з нагоды майго відэазвароту пакінуў ананімус Slava:

Нейкi хлопчык з трушчобау. Пра якi лiтаратурны працэс ён кажа, калi не можа пазбавiцца ад сауковых дываноу у галаве. Мы не цiкавiмся танным порна, тым больш у выглядзе слоунага паносу.

Ачмурэнная лёгіка. Што ж атрымліваецца? А атрымліваецца такое:

1. Калі ты з трушчобаў, значыць мусіш сядзець там і ня гаўкаць.
2. Пра літаратурны працэс ты маеш права разважаць толькі тады, калі ў тваёй галаве плястык, школпакеты і мыйныя шпалеры.
3. Аматары дарагога беларускага порна настолькі велічныя, што літара "ў" для іх проста не існуе.

Ну, гэта я спрабую крыва ўсьміхнуцца. Увогуле ж перад намі яскравы прыклад argumentum ad hominem, то бок асабовага аргумэнта. Для некаторых паноў, замест таго каб даводзіць аблуднасьць чыёйсьці думкі, прасьцей абліць брудам асобу, якая тую думку выказала, дачапіцца да таго, што ня мае прынцыповага значэньня для тэмы, якая разглядаецца.

Калі Вам блізкая пазыцыя падобных ананімусаў, то лепш выдаліце мяне пад халеру са сьпісу фрэндоў, спаліце маю кніжку, вырвіце старонкі з маімі творамі з пэрыёдыкаў і пусьціце іх на ўзьвей вецер. Забудзьце пра маё існаваньне. Бо я старамоды і лічу, што галоўнае - гэта чалавек, а ня рэчы, сярод якіх ён жыве.

Беражэце адно аднаго.