У суседнім пакойчыку яшчэ ёсць кнігі "Імя грушы". Хто дагэтуль не спрамогся набыць, калі ласка, замаўляйце проста тут, пакуль кніга не стала рэтра. Коменты скрыняцца. Аўтограф і аператыўнасць без пытанняў.



Гэтую старонку блога наведваюць


Рэйтынг блогаў Беларусі

А што, горад Заслаўе афіцыйна па-расейску называецца Заславль?

Сергий Есенин

***

Без воланья, ляменту, фрасунку,
Все минеть, як з белых яблынь дым.
Я у звяданья золотым карунку,
Мне не быти боле молодым.

Иншим кшталтом будеш ся внет бити,
Серце, и у зимности трывать.
Край бакгазыи берез през множство нитей
Не затягнеть босо вендровать.

Волочащий дух, ты редше, редше
В змозе подвизати уст огонь,
О, моя втрачона здоровейшесть,
Буйность вида а афектов блонь.

Зараз стал я жадником у хоти,
Житие, ты ся прыснило мни?
Ижбы я весной заранком годе
Проскакал на рожевым кони.

Вси мы, вси мы в свете сим дочасно
Тихо льеться з кленов листья медь…
Будь же векуисте тое красно,
Што пришло вивати и сомлеть.

1921

Між тым тралейбусныя робаты ў Гомелі рапатам загаманілі па-беларуску. Не ведаю, ці ўсе, але чуць ужо даводзілася.

Меў бы час і натхненне, то напісаў бы артыкул з такой назвай.

Алег Мінкін
МАРСІЯНІН
Я брыў праз зарасьнiк дрыготкiх пасмаў
Расплывiстых неонавых прыўкрас,
А па-над iх мiгценьнем невыразным
Са мною разам плыў крывавы Марс.

I мiрсьцiў я: смуглявы марсiянiн
Iдзе са мною поруч, крок у крок,
Хаваючы вачэй вiльготных зьзяньне
У спакваля гусьцеючы паўзмрок.


Слухаць трэк:


Сцягнуць трэк: Сяргей Балахонаў - Марсіянін (верш Алега Мінкіна) | 6,88 Мб | 320 кбіт/сек

Шкада толькі, што журналісты "Гомельских ведомостей" так не ўдакладнілі, левае гэта яйцо ці правае.

Мой новы трэк: Сяргей Балахонаў - Рэквіем па кулі (256 кб/сек, 12,8 Мб).

Праходзіў міма целіка. А там нейкі серыял з турмою. Адзін зэк на гітарцы брымкае і спявае:

Маслице,
Маслице.
Не было бы маслица —
Не было б меня.

Чаму гэта прыцягнула маю ўвагу? Таму, што я пачуў няправільна:

Матрица,
Матрица.
Не было бы матрицы —
Не было б меня.

Такія піражочкі. А песню пагугліў потым і пераканаўся, што на экране гучала адрэдагаваная версія без азохэн вэй і іншага цымусу.

Натрапіў на такі здымак у суполцы тых, хто настальгуе па "ліхіх 90-х":



Я не змог зразумець, што гэта такое. Падумаў: можа бліны якія небудзь мочаныя? Але ж і лухта. І тут дзяўчына адна падказвае, што гэта чайны грыб, які расцілі ў слоіках, а потым спажывалі замест гарбаты. Дзяўчыне 17 гадоў, і яна ведае пра гэты чортаў грыб, а я ўпершыню чую. Вось вам і "ліхія 90-я".

Парайце букрыдэр. Каб розныя фарматы падтрымліваў, быў зручным у абыходжанні і прыемным для вачэй. Калі яшчэ нейкія фішкі ёсць, то падкажыце, бо ні халеры не ведаю. Ну, колькі гэтае дабро каштуе, пазначце. Калі ласка.

1. Амаль не пішу ў ЖЖ не таму, што няма пра што пісаць, а таму, што нікому гэта не патрэбна.
2. Ці не месяц ужо як выдаліўся з аднакласнікаў і фэйсбуку.
3. Пісаць прозу, мабыць, паціху перастану, бо гэта ўсё пустое.
4. Кахаю маленькімі глыткамі з розных бутэлечак.
5. Мажджаліна.орг з пераменнай актыўнасцю дацягне да лета, а там і кане.
6. Музыка не дапамагае. Дый няма яе.
7. Працую туды-сюды.
8. Сяджу ў кантакце.
9. Набыў яшчэ 11 выпускаў ГСБМ.
10. Толькі сны.

Улетку абяцаюць іншую версію.

Мабыць, вы ведаеце нейкі варыянт во таког анекдота:

Как-то похитили инопланетяне француза, немца и, как обычно, русского. Каждому дали по два железных шарика и посадили по одному в совершенно герметичные и пустые комнаты. И сказали, что отпустят того, кто больше всего удивит их (инопланетян).
Спустя час заходят в комнату с французам. Французу удалось поставить один шарик на другой, инопланетяне посмотрели и говорят: - Ну, интересно, конечно, но слабо.
Заходят к немцу, а он жонглирует шариками. Инопланетяне раньше такого не видели и восторженно говорят: - Ну ты даешь, удивил, наверное тебя отпустим, только к русскому сходим!
Заходят к русскому. А русский один шарик сломал, а второй потерял.

Цікава, а што б зрабіў беларус, калі б ён апынуўся ў гэтай показцы? Я думаю, што на адным шарыку беларус разбіў бы дзялянку пад буракі ці бульбу, а другі схаваў бы на чорны дзень. А ў вас ёсць варыянты?

2011-ты сыходзіць. І хвала Богу, што сыходзіць. Калі б жа з ім яшчэ сышла і мая стома, то было б увогуле выдатна. Там за ўмоўным парогам нешта, дый будзе. Хочацца спадзявацца, што яно будзе добрым. З Новым Годам, сябры...

Чызкейк
Фрагменты глабальных праблем.
Патугі лакальных рашэнняў.
«Чызкейк, чуеш? Я цябе з’ем.
Ці проста схаваю ў кішэню», –
прапеў, а ў адказ цішыня,
што рэдка бывае такою
між шумнага школьнага дня.
Чызкейк, не вярнуўшыся з бою,
ля чыстае рэчкі ляжыць.
За пошукі лепшае долі,
за нашы з табой міражы,
што явай не стануць ніколі,
ён згінуў пад шквальным агнём,
сабой захінуў амбразуру.
Над горадам кружыць “Фантом”,
які прапусцілі мы здуру
за яркай феерыяй свят,
за лёдам пры шэрай бальніцы,
дзе сёння грыміць маскарад,
што будзе Дзі Капрыё сніцца.
Inception. Пачатак бяды.
Трымценне на кончыках пальцаў.
Фантомных пасланняў сляды
ў лясах не паспелі схавацца.
Пад сонцам чужых перамог
мы зноў адмяняем сустрэчы.
Я ўпотай чытаю твой блог.
Ты шэпчаш: «Чувак, гэта рэпчык».
Пяшчота ні богу, ні мне.
ні нашым сяброўкам любімым…
Ты сніла, што вернецца снег.
Ты сніла, што пойдзе ўсё з дымам
нябачных раней завірух.
Ты біла крышталь з кока-колай…
Ты сёння паўторыш той рух.
Ты зробішся ціхай і кволай
пад маскаю хітрай лісы.
Мы будзем стаяць на арэне
ў пражэктараў промнях касых.
Я буду глядзець на калені
твае і да сотні лічыць.
Ты будзеш глядзець на трыбуны,
дзе нашы з табой крывічы
аплачуць чызкейк, быццам гуны.
снежань 2011 г.

Прапаную вашай увазе свой музычны альбом «Вайна на ростанях сноў». Жанравыя кірункі васямнаццаці прэзентаваных трэкаў можна вызначыць як neofolk, dark ambient і minimal. Што праўда, я не выключаю іншых інтэрпрэтацый стылявой прыналежнасці альбомных кампазіцый.

( Далей )

Сцягнуць альбом патрэкава. Бітрэйт: 320 кб/сек, за выняткам кампазіцыі №3 – 256 кб/сек.

1. Братэрская літасць тутэйшых - 8,45 Мб
2. Ноч, калі сняцца пажарышчы - 5,30 Мб
3. Пакрыёмае выспяванне вайны - 18,5 Мб
4. Паліцай ці партызан? - 5,76 Мб
5. Руцінная праца апарату гвалту - 10,1 Мб
6. Вылаўленая рыба калабарацыі - 5,88 Мб
7. Вайна ўнутры вайны - 5,55 Мб
8. Сон перад аперацыяй «Канцэрт» - 14,7 Мб
9. Лаліта, фольксдойч, партызаны - 4,23 Мб
10. Там з-пад горкі - 5,40 Мб
11. Развязваючы хобаты сланам - 7,37 Мб
12. Піяніст з перабітымі пальцамі - 12,2 Мб
13. Шчаслівых каляд! - 5,40 Мб
14. Агонь у канцы калідора - 1,12 Мб
15. Змагарныя дарогі - 4,37 Мб
16. Гаваркія аскепкі крывога люстэрка вайны - 8,54 Мб
17. Шлюбная ноч - 6,97 Мб
18. Вайна на ростанях сноў - 9,30 Мб

Сцягнуць альбом цалкам. Бітрэйт: 320 кб/сек ва ўсіх кампазіцыях.

Siarhiej Balachonau. Vajna na rostaniach snou (2011).rar - 116,8 Мб

Заўвагі
У трэку №1 выкарыстаны фрагмент фільма Андрэя Кудзіненкі «Акупацыя. Містэрыя» (2004). У трэках №№4, 9 выкарыстаны рэплікі з фільма «Усходні калідор» (Беларусьфільм, 1966). У трэках №№6, 8 выкарыстаны рэплікі з фільма «Гадзіннік спыніўся апоўначы» (Беларусьфільм, 1958). У трэку №10 выкарыстаны архіўны запіс песні невядомага вакальнага калектыву. У трэку №16 выкарыстаны архіўныя запісы з галасамі кіраўніка Цэнтральнага штаба партызанскага руху Панцеляймона Панамарэнкі і кіраўніка Беларускай цэнтральнай рады Радаслава Астроўскага. У трэку №17 выкарыстана рэпліка з фільма «Вясельная ноч» (Беларусьфільм, 1980), знятым паводле аповесці Івана Шамякіна «Шлюбная ноч» (1974). Трэк №15 утрымлівае цытату з рамана Кастуся Акулы «Змагарныя дарогі» (1958-1960).

Бег
Кішміш. Цюльпаны. Чабурэкі.
Алімпіядны даўкі дым.
Снег на шляху з вараг у грэкі.
Ты вострыш лыжы ў Рым і Крым.
На небе шэрым дзве палоскі –
фармальны сімвал новых спраў.
Ідзе на поўдзень кот Матроскін,
каб крэпасць здаць, якой не браў.
Над Шарм-эль-Шэйхам кружаць гусі,
закальцаваныя табой.
Пастух пяе: “You’ve got a pussy” –
заве кароў на вадапой.
Але ад Ладагі да Ніла
адзін на ўсіх зіхоткі лёд,
які шчэ ўчора восень сніла,
няслушны з’еўшы бутэрброд.
Але ад Нарвы да Еўфрата
спорт канькабежны – лёс для ўсіх.
Я чуў, што разам нас багата,
а што даў веры, то быў псіх,
бо ты і я заўсёды ў розных
маршрутках, спальнях, гарадах,
калонах, вектарах, барознах…
Ледзь з даху я, то ты на дах!
Зіма хлусліва абяцае
брыльянты неба, коўдру ўцех.
Уздоўж гірляндаў з паліцаяў
мы па слізгоце доўжым бег.
Без Бога бег. Баі без правіл.
Без дат тумана малако.
Харон з глясэ на пераправе
пільнуе іскры з-пад канькоў.
снежань 2011 г.

Цытата дня: «Интересно, почему в белорусской литературе не развиты пародия, юмор, сатира?».

Засвяціўся ў восьмым нумары інтэрнэт-часопіса "Прайдзісвет" з перакладам фрагмента "Запісак доктара Брылеўскага" рускамоўнага пісьменніка Мікіты Славінскага (вядомы адной газетнай публікацыяй 1899 г.). У перакладзеным фрагменце фігуруюць пэўныя гомельскія рэаліі другой паловы ХІХ ст., а дакладней - 1863 г.

Нешта хадзіў-хадзіў ды няўцям для сябе пераклаў на расейскую культавую ўкраінскую песню "Вона" гурта Плач Єремії. Што культавую, дык не перабольшваю: на ютубе ёсць маса аматарскіх перапевак (хоць бы гэта), чым не можа пахваліцца ніводная сучасная беларуская песня. Нагадваю, што раней я перакладаў гэтую песню на беларускую і нават спрабаваў праспяваць. Паэтычнага перакладу на расейскую гэтай песні я не сустракаў. У сеціве ёсць падрадковыя пераклады, часам вельмі адвольныя (чаго толькі варты пераклад словаў "по русифікованих містах" словамі "каждый по своим городам"). Наўрад ці мой расейскі (зрэшты, як і беларускі) пераклад можна назваць дасканалым. Але, здаецца, ён добра спяваецца і можа сяго-таго ўразіць.

Кость Москалец
Она

Завтра в комнатке ребята соберутся, как когда-то.
Выпьете холодного вина.
Принесут с собою астры, кто-то скажет – жить прекрасно,
Да, вполне прекрасно, а она…

А она, а она останется грустна,
Опьянеть – не опьянеет от дешёвого вина.
Буду петь свои ей песни, пусть звенит вовсю хрусталь,
Но сумеет разве голос превозмочь её печаль.

Повелось уж так на свете – полюбил, едва заметив
Локоны и тонкие уста.
Да нагрянет осень скоро, каждый в свой рванём мы город
Средь русифицированных стай.

Лишь она, лишь она останется грустна,
Опьянеть – не опьянеет от дешёвого вина.
Моя девочка печальна… Лучик солнца золотой…
Я кричу во мраке ночи бесконечной и пустой.

Повелось уж так на свете – полюбил, едва заметив
Локоны и тонкие уста.
Да нагрянет осень скоро, каждый в свой рванём мы город
Средь русифицированных стай.

Лишь она, лишь она останется грустна,
Опьянеть – не опьянеет от дешёвого вина.
Моя девочка печальна… Лучик солнца золотой…
Я кричу во мраке ночи бесконечной и пустой.

1995(?)г.

Пераклад выкананы ў 2011 г. паводле тэксту з афіцыйнага сайта гурта Плач Єремії

Ён лепш ведае, што я шукаю.

Што яны зрабілі з Google Reader'ам? Немагчыма карыстацца з гэтым новым дызайнам. Праз пяць хвілін галава забалела ад гэтых літар і ўсіх іншых "навінак". Хаця б пакінулі магчымасць выбіраць паміж старым і новым дызайнам.

Пераглядаю "Матрыцу". Спрабую ўявіць сітуацыю, пры якой гэта быў бы не заходні фільм, а беларускі раман зусім канкрэтнага пісьменніка. Цікава, якой бы была рэакцыя чытачоў, крытыкаў і літаратуразнаўцаў. Ці не памёр бы чытач (прынамсі, з адной чытацкай катэгорыі) ад нуды? Ці не ўпікнуў бы крытык у адсутнасці суцэльнага мастацкага палатна і прасоўванні толькі адной ідэі? Ці не знайшоў бы літаратуразнавец у рамане здзек над класікамі беларускай літаратуры?

Ерыхон
На ўзлётнай паласе
растане пакрысе
апошні след задушлівага болю.
Без мёду, без кіслот,
свой адыграўшы слот,
ты будзеш спаць і мроіць бітву троляў.
Магнітныя палі.
Эфекты. Матылі.
Няспынны бег няскончанага бога.
Без лета, без зімы,
чытаючы псалмы,
забуду ўсіх ні мала і ні многа.

На тонкім панцыры калюг
планеты запаволяць рух,
бо аніколі не даверацца слізгоце.
Ты не заплачаш. Я змаўчу.
Няёмка будзе трубачу,
які нас уваскрэснуць заахвоціў.

Сігнальныя агні
сабою захіні,
дыспетчараў дадай у спіс абраных.
Без смеху, без тугі
пакінеш берагі –
імкліва пацячэш па нечых ранах.
З’яўлюся з ніадкуль,
на абсалютны нуль
мінуўшчыну кахання падзяліўшы.
Без хлеба, без віна
зняможацца вайна,
і знікне Ерыхон ў азёрнай цішы.

На тонкім панцыры калюг
планеты запаволяць рух,
бо аніколі не даверацца слізгоце.
Ты не заплачаш. Я змаўчу.
Няёмка будзе трубачу,
які нас уваскрэснуць заахвоціў.

кастрычнік 2011 г.

Фота: karakuji.deviantart.com