| ІМЯ ГРУШЫ | NAME OF PEAR | ИМЯ ГРУШИ |
[22 Dec 2009|05:29pm] |
| [ |
music |
| |
Лінія разрыву #18 - Імя грушы |
] |
У суседнім пакойчыку ціхамірна ляжаць пару пачкаў з кнігай "Імя грушы". Хто яшчэ не набыў, калі ласка, замаўляйце проста тут. Комэнты скрыняцца. Аўтограф і апэратыўнасьць гарантуюцца.
Гэты блог наведваюць
|
|
| ПЫТАНЬНЕ БЮСТАМ |
[10 Jul 2009|06:01pm] |
| [ |
music |
| |
Myslovitz - Za zamknietymi oczami |
] |
Нядаўна на ![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/community.gif) soviet_life у адным з допісаў мімаходзь паўстала пытаньне пра бюст на тумбачцы з карціны Анатоля Волкава "1 верасьня" (1951 г.). Мне здаецца, ці гэта сапраўды бюст Янкі Купалы?
|
|
| УЯЎЛЯЕМ І БАЧЫМ |
[10 Jul 2009|01:06pm] |
| [ |
music |
| |
Vinsent - Адыходзяць караблі |
] |
( Карцінка зь белым аднарогам )
«Хіба аднарог – гэта прыдумка? Гэта цудоўная жывёла, паспоўненая найвышэйшай сымболікай. Ён фігура Хрыста і фігура цнатлівасьці, ён можа быць утаймаваны, адно калі панну цнатлівую прывесьці ў лес, абы зьвер, усчуўшы пах ейнай беспахібнасьці, зызволіў прыйсьці голаў свой пакласьці ёй на ўлоньне, аддаючыся у цянёты лоўчых…»
«Так лічыцца, Адсан. Аднак існуе меркаваньне, што гэта – прыдуманая паганцамі казка».
«Вельмі шкада, – прамовіў я. – Мне, па шчырасьці, хацелася б сустрэць аднарога, прабіраючыся празь лясныя гушчары. Інакш якое задавальненьне прабірацца празь лясныя гушчары?»
«Нідзе не гаворыцца, што ён наагул не існуе. Але, магчыма, ён не такі, як яго малююць у кнігах. Адзін вэнецыянскі падарожнік хадзіў да вельмі а вельмі далёкіх земляў, мала не да самога райскага пачатку, які паказаны на ўсіх мапах, і сустракаў там аднарогаў. Ён выявіў іх тоўстымі, лютымі, выродлівымі і чорнымі...»
( Карцінка з чорным аднарогам )
Выява 1: by lryiu
Выява 2: by Didier Massard
Цытата: Umberto Eco "Il nome della Rosa"
|
|
| УСЬМЕШАЧКУ |
[09 Jul 2009|11:30pm] |
| [ |
music |
| |
KRYVAKRYŽ - Сьвету толькі зачын (Pasaulio dar tik pradzia...) |
] |
Як думаеце, гэта сэлфшот (аўтафотапартрэт) ці не?
|
|
| ПАВІНШУЙ-FM |
[09 Jul 2009|05:01pm] |
| [ |
music |
| |
Nevma - Хутка |
] |
Раней, гадоў 5-8 таму, я даволі часта віншаваў сваіх сяброў і сябровак праз радыё. Дасылаў ліст на тую ці іншую ФМ-станцыю з просьбай перадаць віншаваньне і паставіць песьню на беларускай мове. Віншаваньні зазвычай гучалі. Зь песьнямі было больш праблематычна: замаўляючы пэўную кампазіцыю, я ніколі ня меў гарантыі, што акурат яна прагучыць у радыёэтэры. Адны гучалі, другія замяняліся на іншыя з рэпэртуару таго ж выканаўцы/гурта, трэція замяняліся зусім староньнімі беларускамоўнымі рэчамі, чацьвертыя ігнараваліся яшчэ больш, і замест іх дыджэі абвяшчалі хорошую песТню расейскіх ці заходніх выканаўцаў/гуртоў. Цікава, ці зьмянілася сытуацыя сёньня? Ці радыёстанцыі па-ранейшаму грэбуюць замовамі сваіх слухачоў, аддаючы перавагу т.зв. фармату? І яшчэ чыста фрэндоўскае апытаньне:калі б вас віншавалі па радыё з днём народзінаў ці зь нейкай іншай нагоды, то якую беларускамоўную песьню вы хацелі б пачуць?
|
|
| ПАННА НЕАБАВЯЗКОВА Ў ФУТРЫ |
[08 Jul 2009|08:22pm] |
| [ |
music |
| |
J:МОРС - Не здавайся |
] |
Дзяўчына, якая адлюстравана на палатне Эль Грэка "Панна ў футры", мне чамусьці нагадвае нашу сучасьніцу, а можа нават і суайчыньніцу.
Цікава было б зірнуць на фотарымэйкі гэтай карціны з фрэндэсамі ў якасьці галоўнай постаці і неабавязкова ў футры :)
|
|
| ЧАРОЎНАЯ АСАДКА |
[07 Jul 2009|03:12pm] |
| [ |
music |
| |
Лінія разрыву #18 - Прынцэса Тоадстул Піч |
] |
Цікавая прыдумка: падносіш асадку да якога-небудзь прадмета, і тая скануе яго колер, а картрыдж унутры асадкі на аснове сканаваньня задае колер атраманту. Не зразумела адно: на халеру такая асадка патрэбна?
|
|
| ФАБРЫКА КРОЗ |
[06 Jul 2009|02:41pm] |
| [ |
music |
| |
Infected Mushroom - Heavyweight |
] |
Насьнілася сёньня ўсяго і нічога. Ніякага сюжэта. Адны фрагмэнты-рэбусы. Што помніцца?
1. У адказ на маю рэпліку ў прыватным ліставаньні зь іншым чалавекам Ганна Кісліцына (![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif) annahonda) неяк прымудрылася пакінуць камэнтар: "Дарэчы, вобраз чэснага камуніста ў сучаснай літаратуры ніяк непераасэнсаваны".
2. На нейкай вялізнай рэпэтыцыі ў невядомым мне доме культуры зьявіўся лідэр гурту Стары Ольса Зьміцер Сасноўскі. Ён уваходзіў у памяшканьне праз здаравенныя дзьверы і крочыў, нібыта вялікі князь літоўскі. Здаецца, я спрабаваў яму давесьці, што тэксты многіх песьняў Старога Ольсы нашмат больш жорсткія і прагныя крыві, чым у праекта KRYVAKRYŽ.
3. Магчыма, што ў тым самым ДК, адбывалася нейкая літаратурная вечарына. Нехта выступаў. Я стаяў і слухаў, абапіраючыся на стол ці парту, якая месьцілася збоку. Увесь час, нібыта выпадкова, да мяне прыціскалася Марыйка Мартысевіч (maryjka_). Я старанна адхіляўся і казаў: "Марыя, спыніце гэтыя правакацыі".
4. Мноства людзей зайшло ў банкетную залю і паселі за накрытымі сталамі, усланымі белымі абрусамі. Я зайшоў разам з музыкамі гурту Бан Жвірба. На галаве ў мяне быў шарсьцяны капялюш, накшталт самбрэра. Адзін з музыкаў, Зьміцер Вінаградаў, папярэдзіў мяне, што за стол сядаць ня трэба, бо я павінен іграць на клявішных. На маё пярэчаньне, што я іграць ня ўмею, ён сказаў: "А там ня трэба ўмець".
5. Рака Бесядзь у раёне Сьвяцілавічаў ці Жалезьнікаў. Празь яе вядуць два з паловай масты. Зьлева - чыгуначны. Пасярэдзіне - пешаходны. Справа - недабудаваны аўтамабільны. Там ходзіць паром. Краявід выглядае, як суцэльная дэкарацыя. Пераважаюць адценьні колеру цёмнай гліны.
6. Мой бацька і мой брацік пайшлі да суседзскага цёмна-чырвонага плота, што надта вырас у вышыню і нагадваў абрысамі Кёльнскі сабор. У адным месцы выпала дошка. Бацька і брацік прыбівалі яе назад.
7. На асфальце засталася сякірка з бліскучым хвалепадобным лязом. Я падабраў яе, каб ніхто ня скраў, і зайшоў у нейкае памяшканьне, якое нагадвала залю палаца. Я пакінуў сякіру каля ўваходу і пайшоў да крэсла (трона?), дзе сядзела дзяўчына. Гэта была Адры Тату (Audrey Tautou). Падыйшоўшы ўшчыльную я стаў пужаць яе нягучным выцьцём. Ёй гэта вельмі спадабалася.
|
|
| АЛІСА Ў КРАІНЕ ЦУДАЎ |
[05 Jul 2009|08:30pm] |
| [ |
music |
| |
Infected Mushroom - Heavyweight |
] |
У фільме Ціма Бартана на кэралаўскія матывы Алісу выконвае аўстралійка Мія Васікоўска (Mia Wasikowska). Здаецца, што даволі абаяльная дзяўчына.
( + 5 фота акторкі )
Цікава, калі б кіно пра Алісу здымаў беларускі рэжысэр, то каго б ён узяў на галоўную ролю? Якую-небудзь расіянку?
|
|
| ЗНОЎ, ЯК ГАДЗІНЬНІК БЯЗ СТРЭЛ, ДЛЯ ЦЯБЕ НЕ ПАСЬПЕЎ УПАРАДКАВАЦЬ ЧАС ІСНАВАНЬНЯ... |
[04 Jul 2009|11:34am] |
| [ |
music |
| |
Dа! Бл… - Параноя |
] |
Вось хацеў напісаць пра тое, як учора сьвяткавалася ў Гомелі. За вечар назьбіралася крытычная маса назіраньняў і жартаўлівых камэнтароў да ўсяго, што адбывалася каля лядовага палаца. Але з адной прычыны ўсё гэта для мяне прыцьмілася. На пачатку дванаццатай гадзіны ночы, калі пасьля канцэртаў і фаервэркаў, усе рушылі прэч, я чамусьці ўбачыў яе. Багі маглі паказаць мне каго заўгодна з колкітысячнага натоўпа. Але ж абралі менавіта тую, думкі пра якую дагэтуль прымушаюць зьнібець сэрца і выклікаюць вецер, што выбівае з вачэй неспадзяваную скупую вільгаць. Дарослая дзяўчынка. Яшчэ больш прыгожая. З новым хлопцам. Самым-самым. Адлегласьць паміж намі ня больш, чым паўмэтры. Адлегласьць паміж нашымі пачуцьцямі вымяраецца ў парсэках і сьветлавых гадах. Вельмі вялікая адлегласьць. Застацца смольлю на губах. Амаль выпадковае перасячэньне позіркамі. Маўклівыя ўзмахі рук. Спроба ня страціць касьмічную раўнавагу. Спроба ня страціць галаву пад нажом гільятыны ўспамінаў. І натоўп у жоўтым сьвятле ліхтроў. І пыл раскапаных дарог. І безаглядная росстань. І час, што павольна плыў у венах. Трэба дапісваць раман. Я ведаю, гэта адзінае, што ты чакаеш ад мяне.
|
|
| "ГАНЕБНЫЯ ЗЬБЯЁДКІ" |
[04 Jul 2009|01:10am] |
| [ |
music |
| |
Spiта/\ь F - Празрыстым подыхам паветраных надзей |
] |
Ва ўсіх водгуках пра новы фільм Квэнціна Таранціны "Ганебныя зьбяёдкі" ("Inglourious basterds") пісалася, што кіно пра дывэрсантаў-габрэяў, якія апрычоным спосабам зьнішчаюць нацыстаў. Але, калі зірнуць на постэры, то закрадаецца сумнеў: ці сапраўды вядзецца пра габрэяў?
|
|
| МАЕ ПРЫКАЗАНЬНІ |
[03 Jul 2009|12:46pm] |
| [ |
music |
| |
Infected Mushroom - Heavyweight |
] |
10 прыказаньняў скамароха
1. Хочаш, каб не паверылі – пішы праўду.
2. Хочаш, каб паверылі – выдумляй, што хочаш, і пішы.
3. Перадзірай любыя ўпадабаныя песьні.
4. Не кранай мікрафона, пакуль не адчуеш, што безь яго, як без вады.
5. Вучы ляляк казаць больш блытана, чым ты думаеш сам.
6. Фатаграфуй – можа выпадкова здымеш Бога.
7. Фільмуй – гэта, прынамсі, забаўна.
8. Фліртуй – каму трэба, той пасьмяецца.
9. Скачы – бальшыня і так пэўная, што ты даты.
10. Не бяры да сэрца, бо ўсім гэта да сракі.
|
|
| ПЛЯСТЫЛІН |
[02 Jul 2009|02:29pm] |
|
Сёньня сьнілася страляніна на даху нейкага шматпавярховіка. Выразна бачыліся кулі ў сваім пякельным палёце. На гэты раз стралялі не па мне, а я сам у кагосьці выпускаў абоймы. Зрэшты, не зусім зразумела, зь якой трапнасьцю гэта адбывалася. Але па абуджэньні ў чарговы раз згадаўся даўні эпізод з майго даволі спакойнага жыцьця.
Было гэта недзе ў канцы 1980-х гг., калі я вучыўся клясе ў сёмай. Заняткі адбываліся ў другую зьмену. Замест апошняга ўрока быў ці то клясны час, ці то проста наш клясны кіраўнік Марк Аронавіч замяняў кагосьці з настаўнікаў. Нашая доблесная невытлумачальная "Г" кляса сядзела ў кабінэце 4-10 (чацьверты паверх) і выконвала нейкае заданьне. У кабінэце было тры вялікіх вакна, якія выходзілі на бакавую частку школьнага двара з "гарадком" для вывучэньня правілаў адрожнага руху і, як я разумею зараз, з палігончыкам грамадзянскай абароны. Дрэвы, калі і расьлі, дык былі зусім маленькімі, бо школу толькі-толькі пабудавалі. Таму паміж вокнамі кабінэта 4-10 і шэрай шматпад'езднай дзевяціпавярховай жылой будынінай, што стаяла насупраць на адлегласьці ў 50 мэтраў, не існавла абсалютова ніякіх перашкод. Мы бачылі, як у тым доме сьвяціліся вокны. Адтуль, напэўна ж, бачылі ня толькі бляск школьных вокнаў, але пры жаданьні і тое, што адбывалася ў кабінэтах. Шторы калі і былі, дык адно дзеля прыліку.
Дык вось я са сваім яшчэ дашкольным сябрам сядзеў насупраць сярэдняга вакна, ад якога мяне аддзялялі два рады партаў. Я сядзеў на першым варыянце, калі лічыць ад вакна, і такім чынам захіляў сабою сябра. У адзін з момантаў урока пачуўся рэзкі дзіўны гук, а на нашу парту ўпалі кавалачкі тынкоўкі са сьцяны. Ніхто нічога не пасьпеў зразумець. У верхняй частцы шыбкі сярэдняга вакна мы заўважылі дзірку. Побач з маёй партай аднаклясьнікі знайшлі маленькую аплаўленую "жалязячку". Адразу ўзьнікла здагадка, што нехта з суседняга дома пульнуў па школьных вокнах з самастрэлу. Напэўна, я быў зьлёгку прыгаломшаны гэтым здарэньнем, і зусім не памятаю, як на ўсё адрэагаваў клясны кіраўнік. Невядома, ці разьбіралася з гэтым інцыдэнтам міліцыя. Прынамсі, нікога з нас міліцыянты не апытвалі. Дзірка ж у шыбцы красавала яшчэ досыць доўгі час. Каб не выпускаць цяпло, яе замазалі плястылінам. Тады ня думалася, падумалася значна пазьней: калі б "жалязячка" ударыла мне ў скронь, то ніякі плястылін бы ўжо не дапамог.
Такія згадкі.
|
|
| ДУЖА ЎМОЎНАЕ ПАДАРОЖЖА |
[01 Jul 2009|02:29pm] |
| [ |
music |
| |
Міхал Клеафас Агінскі - Развітанне з Радзімай |
] |
Падарожжа ў ХІХ стагодзьдзе
лімэрыкі
Аксане Пятроўне Бязлепкінай ахвярую
У Паўночных Афінах Агінскі
заляцаўся да пекнае кіскі:
прысьвяціў палянэз
і ў алькову залез,
каб любіць кіску ў рытмах Limp Bizkit.
( + 9 лімэрыкаў )
|
|
| ТВОРЧАЕ СТАЛЕНЬНЕ |
[01 Jul 2009|10:50am] |
| [ |
music |
| |
Muse - Soldier's Poem |
] |
У юнацтве імкнуўся атаясаміць каханую дзяўчыну з вобразам пэўнай літаратурнай гераіні. Цяпер, калі і зьяўляецца тая, якую язык паварочваецца назваць каханай, найхутчэй робіш яе прататыпам гераіні сваіх патэнцыйна верагодных твораў.
|
|
| ЛІЧБАВАЕ ПАРАЗУМЕНЬНЕ |
[01 Jul 2009|10:44am] |
| [ |
music |
| |
30 Seconds to Mars - Oblivion |
] |
Бываюць дні, калі нават Winamp цябе не разумее.
|
|
| ШТО АДКУЛЬ БЯРЭЦЦА |
[30 Jun 2009|11:10pm] |
| [ |
music |
| |
Akira Yamaoka, Joe Romersa - Cradel Of Forest |
] |
Сёньня пасьля працы бацька спытаў, ці праўда, што памерла Ала Пугачова.
|
|
| navigation |
| [ |
viewing |
| |
most recent entries |
] |
| [ |
go |
| |
earlier |
] |
|
|
|
|
